#11 YES doen!

Daar waar je zo graag naartoe wilt bewegen vraagt om het doen van stapjes. Soms kleine stapjes, soms grote stapjes. Je zet altijd stapjes. Vanuit een ja of een nee voelen beweeg je over de aarde en kom je dichter bij jouw werkelijke bestemming. Soms heb ik niet helemaal door in hoeverre JA tegen het Universum zeggen genoeg is of wanneer ik mij achter de wens van het Universum verschuil. Als het zo hoort te zijn, dan zal het gebeuren. Het liefst met een magisch wonder.

Wat ik mij meer en meer besef is dat het doen als mens vraagt om wezenlijke stapjes. Daadwerkelijke acties vanuit jouw intuïtie en gevoel. Een super fijne yes voelen bij jouw keuzes. Soms wil ik mij het liefst verbergen in de stilte van mijn huis en daar creëren, afstemmen, ZIJN. Heerlijk met Bloom samen. Wat schrijven, een beetje tutten. Maar oh mijn grote verlangen om dit boek te delen met anderen. En dat andere grote, grote verlangen om samen te komen met andere mama’s.

Ik wil van nul naar honderd door een wonder. Ik wacht af wat een enkeling zal doen om mij te helpen. Ik ben in die super ontvankelijke vrouwelijke energie gezakt, maar ik mis mijn stukje doen. Actie. Huppatee ermee. Lekker gaan met die banaan. Weet je wel ;-). Ik wist alleen eventjes niet meer hoe ik dat ook altijd deed. Ik zat voor die zachtheid, namelijk in de hardheid en het snelle en dat heeft me niet altijd even goed gedaan. Hoe verlaat je jouw veilige onderkomen? Hoe kom je naar buiten wanneer je de tijd hebt genomen om jezelf volledig op te laden in jouw licht?

Nou, door te doen! Gewoon even dat ene stapje, of die stapjes. Klein en groot. Weer naar buiten. Letterlijk en figuurlijk. Opnieuw voelen en niet zo bang zijn om verkeerde keuzes te maken. Ik ben mega voorzichtig met mijn boek, alsof het een porseleinen baby is. Alsof ik haar zuiverheid aantast door te veel nadruk te leggen op het promoten. Hoezeer ik ook in magie geloof, ook zij heeft af en toe een zetje nodig. Dus hup, hup lieverd. De kraamtijd is voorbij, je mag de wereld in ;-). Ik had even tijd nodig om aan je te wennen, maar ik ben er helemaal klaar voor. Het lijkt alsof we hier en daar wat afgewezen zijn, maar we laten ons toch niet gek maken. We zijn niet voor iedereen en gelukkig maar. De aarde is nog steeds een plek waarop zoveel soorten naast elkaar mogen bestaan.

Doen betekent nu dus redacties mailen. Contacten leggen. Maar ook starten met de organisatie van ZIJN. Vrouwencirkels voor mama’s met baby’s. De eerste editie start volgende maand al en ook daarin komt een hoop voor mij samen. Ik heb zin in doen. Zin in samen. Maar vooral heel veel zin om te creëren, te leren en de vruchten te mogen plukken van alle keertjes yes doen.

Leave a Reply

Your email address will not be published.