#8 Een nieuw hoofdstuk

Ken je dat? Dat je zo gewend bent geraakt aan zoeken, dat je niet ziet wat jou al heeft gevonden? Dit onbekende niets, er is al iets. En dat iets is wat mij heeft gevonden, zonder dat ik daar bewust om vroeg. Ik leefde, leefde en leefde. Om een nieuw verhaal vorm te geven waarin mogelijke leegtes automatisch werden opgevuld met liefde. 

Ik kom uit mijn zwangerschapsbubbel met een nieuw verhaal. Een verhaal dat ik niet kon vinden en daarom besloot ik het te leven. De boeken over zwangerschap en geboorte die ik kon lezen, die gingen mij niet diep genoeg. En met diep bedoel ik; die waren lang niet zo krachtig en allesomvattend als waarin ik mijn zelf herken. Want we mogen het leven als een magisch avontuur beleven, terwijl wij ons bewust worden van de kracht die wij zijn. 

Onlangs stelde ik de vraag; wie ben ik?! Waarom ben ik door die vergetelheid zoveel kwijt geraakt en kan ik nu niet bouwen op uitgesproken of herkenbare kennis? Tot iemand, Sylvia, mij zei: het gaat niet meer om wie ben je, maar wat ben je? 

Die vraagt wordt beantwoordt in dit nieuwe boek. Dit nieuwe verhaal. Een verhaal dat ik opnieuw niet hoef te zoeken, maar dat mij heeft gevonden. 

Ik wil doen, doen, doen… maar ik wist niet meer wat. Dus zocht ik; terwijl de wind van inspiratie door mij heen vloog en ik die verwarde met mist. Het is opnieuw tijd om vorm te geven aan wat er aanklopt. Nieuwe deuren gaan open. 

Dit nieuwe boek; het is een bekrachtigende hand. Een aanraking van ziel tot ziel. Van hart tot hart. Heel. Jij bent heel. Ik ga dieper en ben bewuster. Ik heb nog meer geleefd en voel nog meer drang om te schrijven.

Ik vond tijdens mijn zwangerschap geen herkenning in andere verhalen. Omdat die verhalen die tot nu toe zijn opgeschreven niet uitgaan van wat ben jij, maar wie! De ruimte die je inneemt als persoon is vele malen kleiner, dan de ruimte die jij nodig hebt als universeel wezen. Een licht-aarde wezen. Wat als jouw wildste fantasie waarheid blijkt te zijn? 

In deel 1 ben ik bijna voorzichtig, zacht. Ik zocht in oude verhalen nog nieuwe bestemmingen. In dit nieuwe boek laat ik alles achter. Verbrand ik al mijn schepen. De ruimte die ik nodig blijk te hebben tijdens mijn zwangerschap is vele malen groter dan ik als Daisy ooit had kunnen bedenken. 

De huidige tijdsgeest, of je nu wilt spreken van een nieuw bewustzijn, het grote ontwaken, het aquarius tijdperk of de nieuwe aarde, is nieuw. En nieuw betekent nog niet eerder zo geweest. Dus dat betekent dat oude verhalen nu niet meer passen en het tijd is voor nieuw, nieuwer, nieuwst! Want hallo moedige mama’s en papa’s die nu en straks sterretjes ontvangen! Jullie zijn fantastisch. En omdat alles zo nieuw is in het nu, wil ik jullie zo graag een verhaal schenken. Waarin jullie je eigen moed vinden. Maar ook steun. En ook het vieren! Het vieren van jouw magistrale verhaal. En voor de mama’s een gids; om het dragen van jullie baby te vieren. Om jezelf op verschillende wijzen te ondersteunen met kosmische kennis en aardse wijsheid. Ik verweef alles opnieuw, want nu ik terugkijk op het afgelopen jaar, dan is dat wat ik heb gedaan. Ik heb opnieuw geleefd, beleefd en ben op momenten alle kanten op geslingerd. Dat wat ik tijdens het dragen heb gecreëerd met de aarde is een prachtig verhaal; het is bijna klaar om opgeschreven te worden. 

Want een voorbereiding op je lichtje is geen garantie. Het is een nieuw begin. En om de illusie van de roze wolk te doorbreken, schrijf ik vanaf mijn regenboogwolk. Tover ik met alle kleuren. Ik heb tijdens het dragen van Bloom zoveel inspiratie van haar aangereikt gekregen. Ze heeft heel veel bijzonders verteld, waarvan ik nu pas daadwerkelijk ga begrijpen hoe geweldig het wel niet is wat zij allemaal heeft kunnen doorgeven tijdens onze licht doula sessies met Sylvia! Wat Bloom o.a. vertelde is dat er heel veel nieuwe licht combinaties mogelijk zijn. Lichtvolkeren die nog niet eerder samen kwamen. Dat is nu allemaal in wording. De verbindingen en verwevingen. Samen creëren wij een nieuwe wereld vol nieuwe mensen. De strijdbijlen worden begraven en heel veel kindjes bestormen de aarde. Deze mama helpt mee. Ik volg en beweeg mee als een soort poppenspeelster geleid door liefde en licht. 

Daardoor weet ik nu zeker, dat het moederschap geen eindstation voor mij is. Misschien had ik van tevoren verwacht dat het behalen van dat ‘doel’ mij rust zou geven; maar het tegenovergestelde is waar. Het heeft nog meer geopend, nog meer gedaan, en het heeft een diep verlangen om een mama te zijn voor de wereld aangewakkerd. Ik neem jullie opnieuw mee op reis naar binnen, startend met het delen van verhalen op deze blog! En dat nieuwe hoofdstuk; dat wordt letterlijk een HOOFD-stuk. Want ons hoofd is niet stuk, maar we mogen begrijpen hoe zij in liefde is. We gingen eerder van het hoofd naar het hart. Nu kijken we met het hart naar het hoofd. Een nieuw onderzoek is gestart. YES!

Leave a Reply

Your email address will not be published.